تجزیه و تحلیل حساسیت سود شرکت به قیمت فیبر نوری پیاده روی

افزایش قیمت فیبر برای سودآوری تولیدکنندگان از یک الگوی غیرخطی پیروی می کند. کشش سود آن به دو عامل اصلی بستگی دارد: ظرفیت تولید پریفرم نوری داخلی در سمت هزینه و ترکیب مشتری در سمت درآمد.

برای شرکت‌هایی که دارای پریفرم‌های کاملاً خود عرضه‌شده یا توافق‌نامه‌های تدارکات بلندمدت پایدار هستند، زمانی که هزینه‌های مواد خام در کوتاه‌مدت بدون تغییر باقی می‌مانند، می‌توان سودهای قیمتی را تقریباً مستقیماً به سود ناخالص تبدیل کرد. تخمین کمی را می توان از طریق فرمول زیر انجام داد: سود افزایشی ≈ (متوسط ​​قیمت تحویل دوره فعلی - قیمت پایین چرخه ای) × حجم فروش

شایان ذکر است که کشش سود صرفاً با ضرب رشد قیمت الیاف شل در کل حجم فروش محاسبه نمی شود. در عوض، به رشد واقعی میانگین قیمت فروش در سطح شرکت (ASP) بستگی دارد. با توجه به تأخیر زمانی و شرایط تخفیف برای خرید متمرکز و قیمت‌های قرارداد بلندمدت، رشد کلی ASP تولیدکنندگان الیاف عموماً از افزایش قیمت کالاهای شل الیاف عقب‌تر است.

برای تجسم چنین حساسیتی، یک مدل ساده شده با مفروضات کلیدی فهرست شده در زیر ایجاد می کنیم:

فرض 1: شرکت حجم فروش سالانه N صد میلیون کیلومتر اصلی را ثبت می کند.

فرض 2: فروش الیاف شل 30 درصد از کل درآمد را تشکیل می دهد (کاملاً کشش قیمت)، در حالی که خرید متمرکز و فروش با قرارداد بلندمدت 70 درصد باقی مانده را تشکیل می دهند. قیمت قرارداد تقریباً 80 درصد میانگین قیمت نقدی تعیین شده است.

فرض 3: هزینه های تولید بدون تغییر باقی می ماند و تمام افزایش قیمت ها به طور مستقیم به سود ناخالص کمک می کند.

فرآیند محاسبه: هنگامی که قیمت لحظه ای فیبر شل به میزان 1 RMB در هر کیلومتر اصلی افزایش می یابد، رشد میانگین قیمت مرکب فروش شرکت به صورت زیر محاسبه می شود: 1 RMB × 30 % + 1 RMB × 80 % × 70 %=0.86 RMB در هر هسته. بر این اساس، تحت این مدل، هر 1 RMB افزایش قیمت نقطه ای برای فیبر شل، سود 0.86 × N صد میلیون یوان را برای شرکت ایجاد می کند.

این مدل برای سناریوهای زیر کاربرد ندارد:

1. شرکت‌هایی که پریفرم‌های نوری را به صورت خارجی و بدون قراردادهای بلندمدت قفل شده با قیمت خریداری می‌کنند، با هزینه‌های مواد خام در نوسان با قیمت‌های بازار مواجه خواهند شد که افزایش سود را به شدت کاهش می‌دهد.

2. این مدل یک فرض ساده را اتخاذ می کند که قیمت گذاری و تحویل برای سفارشات تدارکات متمرکز و قراردادهای بلندمدت به طور همزمان انجام می شود. در عمل، قیمت قرارداد در زمان مناقصه یا امضا ثابت است. بخش قابل توجهی از سفارشات انجام شده در دوره جاری هنوز تحت شرایط قیمت گذاری قبلی قرار دارند. در نتیجه، افزایش سود نسبت به افزایش قیمت لحظه ای یک تا دو سه ماهه عقب است.