مقدمه ای بر فیبرهای نوری و کابل ها

فیبر نوری یک موجبر دی الکتریک است که امواج نور را منتقل می کند. این شامل یک رشته است که از دو لایه متحدالمرکز از مواد دی الکتریک شفاف تشکیل شده است. پرکاربردترین ماده دی الکتریک شیشه کوارتز (SiO2) است. لایه دی الکتریک داخلی به عنوان "هسته" شناخته می شود و ضریب شکست آن بالاتر از لایه دی الکتریک بیرونی (معروف به "پوشش") است. ضریب شکست هسته یا روکش با دوپ کردن شیشه کوارتز با ناخالصی هایی مانند ژرمانیوم، فسفر، فلوئور یا بور تنظیم می شود. فیبرهای نوری که برای ارتباطات از راه دور استفاده می شوند، عمدتاً نور مادون قرمز نزدیک را در محدوده طول موج 0.8 تا 1.7 میکرومتر ارسال می کنند. قطر هسته بسته به نوع فیبر متفاوت است، معمولاً از چند میکرومتر تا 100 میکرومتر متغیر است، در حالی که قطر خارجی معمولاً حدود 125 میکرومتر است. فیبر در یک پوشش پلاستیکی بیرونی محصور شده است. یک کابل نوری با بسته بندی یک یا چند فیبر نوری به همراه عناصر تقویت کننده و محافظ ساخته می شود. کابل‌های نوری را می‌توان در محیط‌های مختلف مستقر کرد و مورد استفاده قرار داد. فرآیند تولید کابل های نوری مشابه کابل های برق است.

فیبرها و کابل های نوری

ارتباط فیبر نوری یکی از حیاتی ترین روش های انتقال اطلاعات مدرن است. مزایای متعددی از جمله ظرفیت انتقال بالا، فواصل رله طولانی، امنیت افزایش یافته، مصونیت در برابر تداخل الکترومغناطیسی و حفظ منابع مس را ارائه می دهد.

بر اساس داده‌های بازار جمع‌آوری‌شده از طریق-ردیابی بلندمدت صنعت فیبر نوری و کابل، این گزارش یک چارچوب تحلیلی را ایجاد می‌کند که این بخش را از منظری جامع و گسترده{1}}صنعتی بررسی می‌کند. این گزارش در درجه اول وضعیت فعلی توسعه و چشم‌انداز آینده صنعت فیبر نوری و کابل چین، چشم‌انداز رقابتی این صنعت و سطوح تمرکز بازار و وضعیت فعلی فناوری این بخش را تحلیل می‌کند.